”سڀئي ائين ڪن ٿا“: هجوم جو بهانو ۽ اسان جي اخلاقي ذميواري

جڏهن اسان هجوم جو بهانو بڻائي غلط رستو اختيار ڪندا آهيون، تڏهن اسان مستقبل جي وڏي نقصان ۾ برابر جا شريڪ بڻجي ويندا آهيون.

چوڪ جي بي ترتيبي ۽ اڪيلي هٿ جو دليل

سنڌ جي ڪنهن به مصروف چوڪ تي جڏهن ٽريفڪ جام لڳندو آهي، تڏهن هر ڊرائيور وٽ پنهنجي بچاءُ ۾ هڪ ئي بهانو هوندو آهي. هو پنهنجي آسپاس جي بي ترتيبيءَ کي ڏسي چوندو آهي، ”جيڪڏهن مان اڪيلو قانون تي هلان ها، تڏهن به رستي تي ايتري ئي رش هجي ها. سڄو شهر ئي غلط رستي تان اچي رهيو آهي. منهنجي هڪ موٽرسائيڪل سڌي هلائڻ سان هي مسئلو حل ٿيڻو ناهي.“ هي رڳو هڪ مسافر جو عارضي بهانو ناهي. هي اسان جي سماج جو سڀ کان وڏو نفسياتي دوکو آهي. ان دوکي جي اوٽ ۾ اسان پنهنجي انفرادي اخلاقي ذميواريءَ کي وساري ڇڏيندا آهيون.